ตลกเศร้า

ตลกเศร้า!
ที่มา : หนังสือพิมพ์โลกวันนี้ ปีที่ 11 ฉบับที่ 2867 ประจำวันศุกร์ที่ 20 สิงหาคม 2010
โดย : นายหัวดี

การเมืองสยามไม่ยิ้มไม่เหมือนหนังฮาวัยรุ่น “กวน มึน โฮ” เพราะ “สัตว์การเมือง” แต่ละคนที่โผล่ออกมาล้วนเห็น “สันดอน” และ “สันดาน” ในบ่อน้ำเน่าชัดเจน ไม่ได้หน้าใสๆไร้เดียงสาเหมือน “หนูนา-น้องเต๋อ”

“สันดอน” โกหกตอแหลจึงไม่ได้มีเฉพาะยกมือไหว้ “ไพร่” ยัน “เอ๋ง 4 ขาข้างถนน” เพื่อขอ “ส่วนบุญ” แต่ในสภาอันทรงเกือกยังแสดง “สันดาน” ไม่ต่างอะไรกับ “คางคกขึ้นวอ”

การอภิปราย “งบแดกด่วน” จึงเห็น “เงินปากผี” ที่เอาเงินภาษีประชาชนไปปู้ยี่ปู้ยำกันยิ่งกว่า “เปรต”

แต่ไม่เจ็บปวดเท่ากับการเอาเงินไปถลุงให้ “ยักษ์สีเขียว” แล้วเอามาฆ่าประชาชนที่เป็นเจ้าของเงิน!

เพราะ “สีเขียวช้ำเลือดช้ำหนอง” วันนี้ไม่ใช่ “สีเขียว” ของประชาชน แต่เป็นของ “ตัวกู-พวกกู” ที่ “สัตว์การเมือง” ต้องก้มหัวให้เพื่อแลกกับ “ซากปรักหักพัง” ของบ้านเมือง

จึงไม่แปลกที่ “งบแดกด่วน” นับแสนล้านจะถูกถลุงไปให้แบบไร้เหตุผลและไร้สิ่งกีดขวาง พร้อมๆกับ “เปอร์เซ็นต์” ของ “นาย”!

สยามไม่ยิ้มจึงเป็นทั้ง “รัฐทหาร” และ “รัฐประหารเงียบ” ที่อุ้ม “รัฐบาลทรราชฟันน้ำนม”!

“นักเลง” และ “สัตว์การเมือง” จึงอาละวาดทั่วบ้านทั่วเมือง

“ฆ่าคน” ก็ไม่ผิด จับใครใส่ “คุก” ก็ไม่มีใครกล้าโวยวาย

“ท่านเปา” จึงไม่ต่างอะไรกับ “ซาลาเปา”!

แต่เรื่องของ “อำนาจและผลประโยชน์” ไม่มีพรมแดน จึงไม่มีเส้นกั้น “ความดี-ความชั่ว” มีแต่ “กิเลสและตัณหา”

ไม่ใช่บ้านเมืองไม่มีขื่อมีแปหรือไม่มีกฎหมาย แต่หลักกฎหมายคือหลักของกู!

การเมืองยุค “พวกกู สีกู” จึงมีแต่พวกชอบตะแคงข้าง ไม่ชอบแทงข้างหน้า แต่ชอบประตูหลัง แม้แต่แก๊งเดียวกันยังกัดกันยิ่งกว่า “เอ๋ง 4 ขาข้างถนน”

แม้แต่ “สีเขียวช้ำเลือดช้ำหนอง” ก็ตั้งป้อมกัดกันนัว เพราะมีแต่ “รุ่น” และ “สี” ถ้าไม่เป็น “พยัคฆ์” ก็ต้องเป็น “อีแร้ง” ถ้าซวยจริงๆก็เป็นได้แค่ “อีกา”

ใครอยากรู้เรื่อง “พวกกู-พวกมึง” ก็ต้องไปที่บ้านหลายเสาที่จะมีงานใหญ่ (ใหญ่จริงๆ) เพื่อเสริมบารมี “ฯพณฯ” เพราะขนาดลงจาก “เก้าอี้ทองคำ” มาถึง 22 ปี แต่บารมียังคับแผ่นดิน แถมยังเตะปี๊บได้เกือบทุกวัน

บ้านเมืองวันนี้จึงไม่ได้มี “สุญญากาศ” แต่มี “ศูนย์อำนาจ” ที่ชัดยิ่งกว่าชัด

เรื่องของ “สัตว์การเมือง” จึงแยกไม่ออกจาก “ยักษ์สีเขียว” และ “ผู้มีบารมี” ที่มีอำนาจคับแผ่นดิน อยากจะ “ฆ่าใคร” ก็ “ฆ่า” ไม่จำเป็นต้องรู้จักชื่อ เพราะ “กฎหมาย” คือ “กฎของกู”

การเมืองยุค “หลักของกู” จึงไม่ใช่หนังที่จะ “กวน” แล้ว “ฮา” แต่เป็น “ชีวิตจริง” ที่เป็น “ตลกที่โคตรเศร้า”

มีคนถูกยิงตายจริง แต่คนยิงไม่มีความผิด!




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s